lokaal

file:///SDCard/BlackBerry/videos/VID%2000036-20110901-1648.3GP

Posted with WordPress for BlackBerry.

Tolerantie en Cordoba

Carla Wijnmaalen (ik weet niet precies wie dat is, maar ze is erg dol op de VVD) en Diederik Samsom (PvdA) hadden gisteren op twitter een discussie over Cordoba. Dit naar aanleiding van de speech van Geert Wilders in New York.

Is Cordoba een symbool van religieuse tolerantie (drie geloven in één gebied die in vrede samenleven) of een symbool van religieuse onderdrukking (Joden en Christenen die als dhimmis belasting moeten betalen en bepaalde kleding moeten dragen)?

Een fout die vaak gemaakt wordt bij een dergelijke discussie is de zaken aan de actualiteit te relateren. Nee, nu zouden wij het niet tolerant vinden om extra belasting te moeten betalen om onze godsdienst uit te mogen blijven oefenen. Maar dat zegt niets over de historische werkelijkheid.

Context is altijd belangrijk. Wij mogen dan nu wel de universele verklaring van de rechten van de mens hebben (1948), de Geneefse Conventies (1949) en de werken van John Locke (17e eeuw), maar laten we wel zijn: het grootste deel van onze geschiedenis waren die er niet en zelfs nu worden deze nog niet overal nageleefd. Beetje kort door de bocht dan om te verwachten dat de gemiddelde Middeleeuwer zich precies volgens onze normen en waarden zou moeten gedragen.

Hoe komen we er dan wel achter waar het het beste toeven was in de Geschiedenis voor zo veel mogelijk mensen? Dit is vrij simpel eigenlijk. Kijk naar de minderheden. Waar kon je als minderheid vroeger het beste verblijven? Waar had jij de meeste kans om je leven zelf in te richten?

Welke minderheden zijn hiervoor geschikt? Vooral minderheden zonder eigen basis. Nowhere to run, nowhere to hide. Dit komt neer op Joden en homoseksuelen.

Waar hadden Joden en homoseksuelen het het beste? Tot zeker de 19e eeuw was dit niet in het westen, niet in Christelijk Europa. Een deel van de 20e eeuw stond daarnaast in onze contreien in het teken van het uitroeien van Joden en homoseksuelen. Pas na de Tweede Wereldoorlog kwam hier de kanteling en maakten we ons hier iets meer druk over mensenrechten voor iedereen. Daar was dus die Tweede Wereldoorlog voor nodig geweest; het ergste van het ergste moest hier gebeuren voor we het een beetje door gingen krijgen. Niet dat het hier sindsdien een paradijs voor deze minderheden is, maar het is beter dan het was. En blijkbaar zijn wij in het westen daar zo trots op dat we nu neerkijken op de rest van de wereld. Wat gaat die rest van de wereld toch slecht om met minderheden, wat doen wij dat toch goed.

Het grootste deel van de geschiedenis was dat dus niet zo en werden deze minderheden nergens erg goed behandelt, maar waren er wel plaatsen en perioden waarin het beter ging dan anders.

De Joden zijn een heel mooi voorbeeld hiervan. Dit komt omdat zij ook vaker in de bronnen terecht zijn gekomen in tegenstelling tot de meestal niet als bestaand erkend wordende homoseksuelen. Sinds de Joodse Diaspora (586 v. Chr.) is dit volk op drift geweest. Tot de ontdekking van Amerika verspreidden de Joden zich over geheel de bekende wereld. Ook in Europa vestigden Joden zich. Dit gaat lang relatief goed. Joden worden wel gemeden door de Christelijke bevolking, maar nog niet als groep vervolgd. Een enkel incident daargelaten kan iedereen in relatieve rust en vrede leven. Joden mogen vrijwel geen enkele soort werk uitvoeren, maar weten op te bloeien in datgeen men wel mag doen: geld uitlenen. Dit is een riskant beroep in die tijd: leen geld uit aan vorsten en misschien stijg je in aanzien en krijg je een beetje meer macht en bescherming. Maar de makke met vorsten is: zij hebben de macht om jou, wanneer het hen dat het beste uitkomt, zonder pardon het land uit te zetten. Dit gebeurt dan ook regelmatig.

Daarnaast zijn de Joden natuurlijk de ultieme zondebok voor alles wat er maar mis kan gaan. Dit wordt erger naarmate de Christelijke devotie toeneemt. Heel lang is dat Christendom maar een dun laagje met daaronder nog een bulk aan heidens denken. Dit verandert. Mensen hebben behoefte aan meer diepgang. Rond de 10e eeuw verandert het beeld dat men van Christus heeft. De Christusverering kent drie fasen: Christus de levende God (tot ca. de 5e eeuw), Christus de tronende heerser (bloeitijd Byzantium) en de lijdende Christus (vanaf 10e eeuw).

Er worden passiespelen opgevoerd (denk Passion of the Christ met minder special effects), Christus komt stervend aan het kruis te hangen, men gaat zich identificeren met de treurende Maria, kortom: het lijden van Christus komt centraal te staan. Dit lijden maakte hem namelijk meer menselijk en daardoor zou de gelovige dichter bij Christus kunnen komen.

Maar ja, wie was er volgens de bijbel verantwoordelijk voor de dood van Christus? Ja, de Romeinen, maar die waren er niet meer. De Joden hadden volgens het evangelie van Matthëus ook een hand in het sterven van Christus gehad. Zij werden voortaan als schuldige aangewezen en daarmee als een vijand van Christenen. Tijdens de godsdiensteuforie van de kruistochten begon men op grote schaal gebieden van Joden te ontdoen. Het woord holocaustem verschijnt in de bronnen. Er worden massamoorden op Joden gepleegd.

Terwijl eigenlijk op dat moment maar een klein deel van de Joden in West-Europa was gaan wonen. Er woonden veel meer Joden in Oost-Europa (Galicië; nog niet zo vroom als het Westen, later werd het hier een stuk minder), Byzantium (later het Ottomaanse Rijk) en in Arabië. Hier ging het, in vergelijking, eigenlijk best wel goed met de Joden. Wel waren ze vrijwel overal tweederangs burgers en incidenteel was er sprake van geweld tegen de Joden, maar nooit was er sprake van systematisch geweld en uitzetting. In de 19e eeuw verslechterde de situatie langzamerhand. Dit valt eigenlijk samen met de neergang van het Ottomaanse Rijk.  

In Marokka is een meer dan 2000 jaar oude Joodse gemeenschap, in Turkije een meer dan 2400 jaar oude gemeenschap. Met beide gemeenschappen ging het tot 1948 vrij goed. Sinds de oprichting van de staat Israël zijn de zaken verslechterd.

Tijdens de kruistochten hadden de moslims en joden van Jeruzalem nog samen de stad verdedigd tegen de kruisvaarders.

In Nederland is er sprake van een grotere Joodse gemeenschap nadat de godsdienstvrijheid praktijk werd in de 16e eeuw. Hoewel geweigerd in Haarlem, Utrecht en Middelburg, mochten de Joden uit Portugal (waar ze net uitgegooid waren) in Amsterdam verblijven. Er waren zoals gewoonlijk wel een aantal restricties. Joden mochten geen rechten studeren bijvoorbeeld en geen lid worden van een gilde, maar moesten natuurlijk wel belasting betalen. Naarmate er meer allochtonen naar Amsterdam kwamen (de place to be in de 17e eeuw) werden er speciale wijken ingericht naar afkomst. Sommige restricties werden pas na de Tweede Wereldoorlog opgeheven.

En homoseksuelen?

Ik ben van de generatie Foucault, die van mening is dat wij niet onze seksuele concepten in retrospectief kunnen toepassen op historische mensen die de concepten niet kenden. Homoseksualiteit heeft natuurlijk altijd bestaan, mannen zijn ook vroeger op mannen verliefd geworden enz. (dit zou het eerste bekende stel zijn),maar het concept homoseksualiteit is de historische mens vreemd.

Heel lang is daarbij homoseksualiteit redelijk normaal geweest in de Arabische wereld waar het tegenwoordig in een aantal landen met de doodstraf wordt bestraft.

Dat het er was en dat het redelijk gewoon was heeft veel te maken met de hiërarchische vormen van seksualiteit die men daar aantrof. Tegenwoordig tref je in het Midden-Oosten meer egalitaire vormen van seksualiteit aan naar Westers voorbeeld.

Maar het was er en je kon als homo meer openlijk jezelf zijn in het Egypte van de jaren 1890 dan in het Engeland van diezelfde tijd. De schrijver Oscar Wilde ging graag met zijn vrienden op vakantie in Noord-Afrika. In januari 1895 verbleef hij in Algiers met zijn Bosie (lord Alfred Douglas) en genoten zij van de liefde, de hasjiesj en de beeldschone Kabylische jongens. Helaas bleek de allermooiste jongen van Algiers volgens de gids niet te vertrouwen.1

In april werd Wilde in Engeland gearresteerd wegens zijn homoseksuele relatie met Alfred Douglas en op 25 mei van dat jaar werd hij veroordeeld tot twee jaar dwangarbeid. ‘

Tegenwoordig ligt de zaak anders. Als minderheid kun je maar beter in het Westen wonen. Het was echter niet altijd zo. Dat zou ons soms iets minder pedant moeten maken. Zo lang hebben wij het nu eenmaal ook nog niet door en juist doordat er sprake is van tolerantie in de geschiedenis van de Islam zouden we daar naar mogen verwijzen en vragen waarom daar een eind aan is gekomen en hoe die tolerantie terug kan keren. Laten we niet gaan doen alsof het er nooit is geweest en nooit weer kan bestaan in een Islamitisch land.

1. Oscar Wilde, Brieven (1997), 155-156.

Mijn ouders: een politiek manifest

 

Mijn ouders werken hard ook al is het niet altijd makkelijk. Toen de scheepswerf waar mijn vader werkte failliet ging is hij niet thuis gaan zitten, maar heeft hij iedere uitzendbaan die hij aangeboden kreeg aangenomen. Slechts een paar weken van zijn hele werkende bestaan heeft mijn vader gebruik gemaakt van een uitkering en alleen omdat er echt geen werk even was. Mijn moeder heeft gewerkt tot ze arbeidsongeschikt  werd. Daarna heeft ze altijd gedaan wat ze kon en is ze vrijwilligerswerk gaan doen.

Mijn ouders zullen je altijd met beleefdheid en respect behandelen, wie je ook bent, want mijn ouders geloven dat we allemaal gelijk zijn daar waar het telt.

Mijn ouders zullen nooit van je profiteren; voor wat hoort wat.

Mijn ouders zullen altijd je fiets weer recht zetten als deze op straat is omgevallen.

Mijn ouders passen op de spullen van hun buren, maar ze gluren niet door je ramen.

Mijn ouders maken een vriendelijk praatje met je als je achter de kassa zit, hun helpt in de winkel, achter een balie zit of hun kaartje knipt. Ze bedanken je en wensen je een goede dag en menen dat ook echt.

Mijn ouders helpen je als je met pech langs de weg staat en ze helpen je net zo lang tot je probleem is opgelost.

Mijn ouders gaan voorzichtig om met dat wat niet van hen is.

Mijn ouders zijn inventief en lossen hun problemen zelf op. Soms op een hele creatieve manier. Mijn ouders vinden altijd een oplossing.

Mijn ouders brengen je die verloren portemonnee en vragen er niets voor. Dat doe je gewoon.

Mijn ouders wachten bij je auto wanneer die eikel in zijn grote wagen je bumper geramd heeft en is doorgereden.

Mijn ouders brengen je boodschappen wanneer je ziek bent, ruimen je huis op en doen je afwas. Daarna zetten ze een lekker kopje thee voor je.

Mijn ouders zijn niet cynisch, niet sarcastisch, niet pessimistisch.

Mijn ouders blijven altijd in je geloven, ook al ben je hun dochter die door een zwarte periode gaat en het allemaal even helemaal niet meer weet. Mijn ouders moedigen je aan en helpen je weer op de rails en mijn ouders zullen je dat nooit nadragen.

Het echte probleem van de Nederlandse democratie

Wat is er op 9 juni gebeurd met de Nederlandse politiek? On-Nederlandse toestanden? De rest van de wereld neemt ons niet meer serieus? Het zijn allemaal punten van discussie op dit moment, maar raken we de kern daar wel mee van wat er nu echt gebeurd is?

Ik denk het niet. Wat de verkiezingsuitslag echt laat zien is dat, ongeacht welke coalitie nu gevormd gaat worden, ongeveer de helft van de Nederlanders en een groot deel van het geografische Nederland zich niet vertegenwoordigd zal voelen door de regering.

Eerst eens die geografische verdeling van kiezersblokken. Daar zijn we niet uniek in. De Verenigde Staten bestaat – wat Obama ook wil beweren – uit blue states and red states. Die zogenaamde red states voelen zich nu niet vertegenwoordigd door hun president. In Italie is iets soortgelijks aan de hand. Ongeacht wie er aan de macht is zal of het noorden of het zuiden zich niet vertegenwoordigd voelen. Omdat wij met coalities werken wordt bij ons niet ongeveer de helft, maar een derde. Het westen van Nederland is grotendeels vvd-blauw gekleurd, Limburg is pvv-lichtblauw en het noorden overwegend pvda-rood. Bij een rechts kabinet wordt dus het noorden niet vertegenwoordigd en bij paars+ in ieder geval Limburg.

Door de polarisatie in standpunten voelt daarnaast een groot deel van de Nederlandse kiezers zich binnenkort niet vertegenwoordigd door haar regering – ongeacht welke coalitie er uit komt rollen. Kiezers aan de linkerkant niet door een rechtse coalitie, PVV-kiezers niet door een Paars+ combinatie. Ook dit is vergelijkbaar met de VS en Italie.
Is dit een ernstige situatie?
In zekere zin wel. Het betekent dat een deel van Nederland geen ‘ownership’ zal voelen met betrekking tot het landsbestuur: denk aan de ‘Don’t blame me’-t-shirts die als warme broodjes verkocht werden onder Bush jr. en de Tea Party Movement onder Obama. Wanneer je je niet gekend voelt in besluiten voel je je ook minder verantwoordelijk binnen het deelnemen aan de maatschappij. De verbeelde gemeenschap van Nederland – het idee dat we allemaal deel zijn van een groter geheel en dat het de moeite is om daar bij te horen – komt onder druk te staan. En dat is wel degelijk een ernstige ontwikkeling.

Posted with WordPress for BlackBerry.

Waarom ik op de PvdA stem

Als ik het in 1 woord zou moeten zeggen: vertrouwen.

Als ik het in een sms of tweet zou moeten zeggen:

Kijk naar de kandidatenlijst en zie: mensen uit de praktijk, mensen in alle soorten en maten. Die mensen kennen mijn problemen. Ik vertrouw ze.

Maar ik heb een blog(je) tot mijn beschikking dus ik kan wat meer er over zeggen:

Ik voel me thuis bij links en progressief. Mijn stem zou net zo goed naar Groen Links of D66 kunnen gaan, maar hij gaat al 12 jaar (vanaf dat ik mocht stemmen) naar de PvdA. Het is geen perfecte partij, maar daar houd ik juist wel van. De PvdA is een heel menselijke partij door die imperfectie. Men is niet bang om de discussie aan te gaan en door de tegenpartij overtuigd te worden, maar alleen als die tegenpartij met rationele en overtuigende argumenten komt.
Juist daarom vertrouw ik de kandidaten van de PvdA. Mensen die alleen maar overtuigd zijn van het eigen gelijk en dit zo hard mogelijk schreeuwen zijn geen kandidaten die ik met mijn stem zou vertrouwen. Ik wil mensen die het debat aan gaan vanuit hun eigen overtuiging, maar met de intentie om samen een probleem op te lossen.

De PvdA is niet bang om die nuance te zoeken, net zoals het leven zelf niet zwart-wit is, maar alle kleurschakeringen daartussen. Kijk eens naar de mensen die campagne voeren voor de PvdA, de rozenuitdelers, maar ook de kandidaten: bij geen enkele andere partij vind je zo’n bont gezelschap, zo veel verschillende achtergronden. Veel mensen plakken het woord elite op de PvdA. Die mensen zouden eens de cv’s moeten lezen van de kandidaten: is er een andere kandidatenlijst met zo veel mensen die met hun poten in de modder hebben gestaan? En ja, dat is het type kandidaat waar ik me bij thuis voel. Dat zijn de mensen op wie ik vertrouw in de Tweede Kamer. Mensen die politieke plannen aan de realiteit van het leven kunnen relateren. Jammer dat ik maar 1 stem over die hele lijst mag verdelen.

Uiteindelijk moet je het natuurlijk helemaal zelf weten op woensdag. Wat ik in ieder geval wil meegeven: kijk eens naar alle kandidaten op de lijst van een partij, lees hun cv of biografie en bedenk eens wie jou het beste kan representeren.

Posted with WordPress for BlackBerry.

Tariffs and Africa

President Obama on his visit to Ghana: “The African continent is a place of extraordinary promise as well as challenges. We’re not going to be able to fulfill those promises unless we see better governance.”

We’re not going to fulfill those promises either by clinging to our tariffs and dumping our agriculture products so cheaply on the African market either though. I know that governments like to point out the problems with corruption in many African countries as a way of saying that we in the Western world can’t do anything to stop poverty as long as the people in African countries live in corrupt systems. We also like to throw hissy fits when it comes to tariffs imposed against our business.

I’m not sure where I stand exactly on the political spectrum of things: am I a socialist or a liberal or an  – in theory impossible –  hybrid of the two? I do know that when reading Adam Smiths‘ Wealth of the Nations (which gave birth to economic liberalism) I wonder how economic liberalism has strayed so far from its Genesis. Smith posed the thesis that a free market would be more beneficial to society and as a testament to his vision: with society he meant the society of the entire world. Nowadays we like to preach about liberty and economic freedom but we refrain from actually practising it. We’re forcing African countries to accept our produce, but are imposing walls when it comes to African produce entering the European market. Not very liberal and I’m not sure that’s the kind of European Union our founding father Jean Monnet envisioned when he drafted his plans for Europe.

Dropping the tariffs we impose against agricultural products from African countries and stopping the subsidising of our own farmers (which we are forbidding African countries to do themselves) would mean that our European farmers would face very difficult times indeed. It would mean loss of jobs, loss of income and it generally would be a BAD thing for the European economy.  It would also be the RIGHT thing to do. Sometimes going against your own best interest in order to do something in the best interest of the world as a whole is the thing to do even if it is a hard sell to your own voters. We won’t feel the immediate positive impact of such an act, but it will make the difference in 50 years.

To punish or not to punish

Yesterday I had my class of 12-year-olds for the last time. I wanted to play a historical game with them and I had (painstakingly I might add) created a game of cards for them to play.

Most of them loved it, but a group of five kids could not have cared less. It’s not the caring less that bugged me as it’s very hard for the kids to concentrate during the last week of school when all their teachers could care less too, but the fact that they destroyed the cards I had so lovingly made. I arranged a date with detention for them. Tomorrow after two they will report to me and I will give them an asignment to complete while in detention. But I’m wondering what kind of asignment I should give them. Make them write the same sentence over and over again as is currently the rage in school? Or help them prepare for a test for which I know they won’t study on their own so this dentention could be all the studying they would do for this?

The first would be double punishment: take away their free time and make them do a crappy asingment, but it’s not very constructive.

The last would be a punishment that could turn out to be a reward when they perform better on their test then they would have done otherwise. Maybe it’s too constructive…

I’ll think of something tonight I hope…

Prop 8: the Plessy vs. Ferguson of our day

 

Me too! Me too!

Following the ridiculousness that was the passing of Prop8 and the upholding of it in the California Supreme Court some links:

Photogallery: Day of Decision

We won’t back down

“It will be OK”

Schwarzenegger: Prop. 8 Will Be Overturned

Justice Moreno — The Lone Dissenter

The Big Gay Chip on my Shoulder

Disappointed, but gay as ever

Let’s face it, in this struggle the right side is not the Christian right side:

‘We hold these truths to be self-evident, that all men are created equal, that they are endowed by their Creator with certain unalienable Rights, that among these are Life, Liberty and the pursuit of Happiness. — That to secure these rights, Governments are instituted among Men, deriving their just powers from the consent of the governed, — That whenever any Form of Government becomes destructive of these ends, it is the Right of the People to alter or to abolish it, and to institute new Government, laying its foundation on such principles and organizing its powers in such form, as to them shall seem most likely to effect their Safety and Happiness.’

It’s high time the US starts to think about what seperation of state and church truly means. In The Netherlands, where I live, we don’t recognise church-only marriages. You have to get married at our version of city hall to have a legally recognised marriage. After that you can have your marriage blessed in a church ceremony if you want, but that’s not a legal marriage if you didn’t stop at city hall first. My husband and I didn’t have a religious ceremony, just the wedding at city hall, which was a nice and warm ceremony. I don’t see why the same thing couldn’t be implicated in the US. Next to the fact that you’re denying a significant portion of your citizens the basic right to commit themselves before the law to the person of their choice you shouldn’t even want to have religion interfere like this with your constitution and the premises on which you build your country. You shouldn’t want majorities to dictate the way minorities can live their lives.

And really, if God thought homosexuality was such a huge and unforgiveable sin there would be more about it in the bible. Jesus would have said something, it would be one of the commandments, not just a footnote in Leviticus along with putting your woman in a tent for two months if she gave birth to a girl because that would make her more unclean then giving birth to a boy. If you want America to live according to the literal text of the bible: better start building some tent camps for your women.

This photo broke my heart, this engaged couple now has to live with the realisation that they won't be able to get married for now

 

So heartbreaking

Yeah you are!!!

A victory for traditional marriage according to the freakshow at protectmarriage.com/